کشف برخی راز های مربوط به شیر
پيدا كردن پاسخ پرسش ها درباره شير توانسته به يافتن توضيحاتي درباره وقايع اصلي تاريخ بشر كمك كند. چراكه شير پيش از اين كه در يخچال ها نگهداري شود يا يكي از كالاهاي اصلي بقالي ها باشد، شايد جوامع انساني را تغيير داده باشد.
پيدا كردن اولين كساني كه شير نوشيدند هم برخي كنجكاوي ها در اين زمينه را ارضا كرده است و هم به يافتن پاسخ برخي پرسش ها كمك كرده است. به عنوان مثال اين كه چرا هنوز افراد زيادي پيدا مي شوند كه با خوردن شير بيمار مي شوند از جمله اين پرسش ها است. اين مشكل عموميت زيادي دارد تاجايي كه در بعضي از كشورها تقريباً هيچ كس نمي تواند فراورده هاي لبني را هضم كند.
شير از بدن پستانداران خارج مي شود. انسان هم مثل پستانداران ديگر شامل سگ، گربه، موش و ... شير را براي غذا دادن به بچه هايشان توليد مي كنند. بيشتر شيري كه در فروشگاه هاي ما وجود دارد شير گاو است. در كشور خود ما و كشورهاي ديگر ممكن است شير گوسفند، بز، شتر و حتي اسب هم نوشيده شود. هر نوع شيري مزه و طعم متفاوتي نسبت به شيرهاي ديگر دارد. بعضي از انواع شيرها ساده تر از شيرهاي ديگر هضم مي شوند.
ريچارد اورشد استاد شيمي دانشگاه بريستول كشور انگلستان كه به عنوان نمونه شير اسب را در كشور قزاقستان نوشيده مي گويد كه اين شير قابل هضم ترين شيري است كه تاكنون مزه كرده است.
با توجه به تمام اينها پاسخي كه دانشمندان براي اين پرسش كه چرا مردم بعضي از كشورها نمي توانند شير را هضم كنند پيدا كرده اند اين است كه شير حاوي يك نوع قند به نام لاكتوز است. بدن ما براي تبديل لاكتوز به انرژي، به آنزيمي به نام لاكتاز نياز دارد.
بچه انسان مانند پستانداران تازه متولد شده ديگر مقدار زيادي لاكتاز در بدنش دارد كه به او اجازه مي دهد تا شير مادرش را ببلعد و هضم كند. بعد از سن دو سالگي سطح لاكتاز پايين مي آيد. بدون لاكتاز افراد با استفاده از محصولات لبني بيمار مي شوند. علايم اين بيماري هم توليد درد و گاز معده و اسهال هاي شديد است. اين شرايط عدم تحمل لاكتوز ناميده مي شود.
هيچ يك از اجداد ما نمي توانستند در سن بزرگسالي شير را هضم كنند. اما هنگامي كه انسان ها شروع به دوشيدن شير از حيوانات كردند برخي از آنها اين توانايي را در طول زندگيشان به دست آوردند. اين تغيير بيولوژيكي يك پيشرفت عظيم براي تداوم حيات انسان بوده است. چرا كه شير سرشار از كالري، چربي، پروتئين، كلسيم و مواد مغذي ديگر است. براي بشر دوران باستان اين منبع، منبع باثبات و ارزشمند غذايي بوده است.



































